Jeroen te Wierik in halve van Haarlem (28-09-2010)

Jeroen te Wierik, traint sinds april dit jaar op schema van Lars Karmelk. Afgelopen zondag liep hij met succes de halve marathon van Haarlem.


Ik heb afgelopen week het schema gevolgd (di ruim 7km in d1, do 21,5km
in d1)en vandaag de halve marathon van Haarlem gelopen. Door de duinen bij
Zandvoort en Bloemendaal, dus redelijke klimmetjes! Tot 16km gem. hartslag 162 met
een max van 172 en tijden tussen 4:55 en 5:05 per km! Voelde zo goed aan dat
ik zelfs nog iets ben gaan versnellen in laatste 5km. Gemiddelde hartslag omhoog
naar 164, max van 186! Gefinished in 1:46:53, ben echt superblij
hiermee, want ik heb wederom geen spierpijn of wat ook maar! Had idee dat ik zo nog veel
verder kon lopen. Gewoon 10 min sneller dan halve van Leiden (in mei)die ik
ook in d3 heb gelopen! En zelfs sneller dan mijn eerste halve (in april)die
ik volle bak heb gelopen en waar ik compleet kapot over finish kwam!

Jeroen te Wierik

Mariska Toes finisht de Damloop (20-09-2010)

Mariska traint sinds 7 weken op schema's van Lars Karmelk. Onderstaand haar beleving van de Damloop op 19 september j.l.


Wat was de damloop gaaf!!! Ik heb het in 1.59.45 gelopen..
Mooie tijd voor een beginneling :-) Ik heb 't geen moment echt moeilijk
gehad en eigenlijk overal van genoten dankzij de mooie trainingsschema's van Lars Karmelk. Zonder had ik het niet gered. Ik kijk uit naar het
volgende schema... De 8km in Amsterdam volgende maand is nu zeker een
eitje :-D

Ben er over aan het denken om de 7 heuvelen loop te doen in november....
ben niet meer te stoppen!!!

Mariska Toes

Aankondiging hardloopclinic (16-09-2010)

A.s. zaterdag geef ik een hardloopclinic op uitnodiging van Fysic Vision. In de Veenendaalse krant werd de clinic aangekondigd.

http://www.veenendaalsekrant.nl/page/Lokaal/Regionaal-Detail/Hartslagmeterclinic-Lars-Karmelk-en.592610.news


Lars Karmelk

Verslag Harold van Kersen, triathlon Almere (14-09-2010)

Onderstaand het verslag van triatleet Harold van Kersen die na een jaar trainen succesvol debuteerde in de triathlon van Almere.


Na een jaar van keihard trainen, was het dan eindelijk zover… 28 augustus 2010.. de dag van mijn eerste Triatlon. De wekker ging om 04:00 uur en 3 seconden later stond ik al naast mijn bed. Om 04:15 uur maakte mijn partner mijn broodjes klaar, om 04:30 uur stond mijn masseur voor de deur en om 05:00 uur stond mijn goede vriend in de kamer om met mij nog even de laatste dingetjes door te spreken.
Eindelijk was het 05:45 uur en konden we met z’n allen richting Almere-Haven gaan. Daar aangekomen gauw naar mijn fiets gegaan om de laatste dingen te regelen. Daarna met heel wat adrenaline in mijn lijf geprobeerd te ontspannen bij mijn fans maar wat was ik blij toen ik eindelijk mijn wetsuite aan kon trekken en dat we richting de Start konden gaan.
Daar nog even ingezwommen en toen met z’n allen de startkooi in. Na 5 minuten kwam het verlossende startschot…nu was het allemaal begonnen!
Het zwemmen ging gelijk al lekker. Wel merkte ik al na een paar minuten de grote drang van een ieder om de snelste te willen zijn. Iedereen wilde als eerste langs de boei. En dit ging zeker niet zonder hier en daar een klap uit te delen en ook zeker niet zonder hier en daar een klap of een schop te ontvangen…kortom de wedstrijd was in volle gang. Voorbij de boei kon ik mijn tempo wat verhogen en kreeg gelukkig wat meer ruimte om mij heen. De laatste meters zwemmen waren wat zwaarder door de golven, het rennen naar mijn fiets was wat zwaarder door de duizeligheid maar toen ik met mijn fiets het stadion in rende, zelfs nog kon zwaaien naar mijn fans, was ik toch heel tevreden om met deze vlotte start aan de 180 kilometer fietsen te beginnen!
De eerste ronde fietsen ging me vrij makkelijk af. De sportdrank en gelletjes voorzien van energie, gaven mij voldoende voeding om me fit te houden. Ook de start van de tweede ronde ging nog steeds zoals gepland. Lekker met de wind in de rug, blauwe lucht en hier en daar een spetter regen. Helaas duurde dit niet lang. De lucht begon te betrekken, het werd enorm donker om ons heen en het was duidelijk gedaan met het fijne weer. Ontzettend veel regen gehad met veel onweer. Niet heel fijn zo op je fiets in de polder. Ver voor mij zag ik een paar andere fietsers. Mijn doel was om daar zo vlug mogelijk bij aan te sluiten want de gedachte om in dit weer alleen te fietsen maakte mij doodsbang. De teller stond al op 40, mijn hardslag op 165. Ik wist dat ik veel te hard aan het fietsen was maar de drang om de groep te bereiken was sterker. Toen ik bij de groep was aangekomen werd het weer gelukkig ook weer beter en kon ik iets rustiger richting de dijk fietsen om daar wat te eten en te drinken aan te pakken. Ik denk dat mijn partner ook erg blij was om me na die rottige onweer weer te zien want in haar enthousiasme gaf ze me een lege bidon aan! Toen gauw de laatste ronde in. Na 150 kilometer wist ik niet meer hoe ik moest zitten. Wel kon ik het tempo goed vasthouden en kwam op de verwachtte tijd de Havenkom weer binnen.
Leuk om daar mijn gillende fans te zien en Godzijdank voelden mijn benen nog goed aan zodat ik met volle moed aan de eerste ronde hardlopen kon beginnen. Sander en Kim reden op de scooter met mij mee en de rest van de familie en vrienden stonden langs de dijk om mij aan te moedigen. Helaas begon in het tweede rondje mijn rechter bovenbeen te protesteren. Niet heel vreemd vond ik want ik had er toch al bijna 9 uren sport opzitten. Het lukte me wel om het tempo tot ronde drie vol te houden. Ronde drie was zwaar. Mijn benen waren nu samen gaan protesteren. Toch wilde ik niet gaan lopen en wist ik zeker dat ik het ging volhouden tot de eindstreep. En ja hoor, daar was eindelijk de dijk weer in zicht! De laatste 5 kilometers stonden voor de deur. Maar…wat is 5 kilometer dan lang…er kwam geen eind aan.
Op het moment dat ik de muziek uit het stadion kon horen, was de pijn weg en had ik over mijn hele lijf kippenvel…. Wat was dat een mooi moment.
In het stadion zag ik mijn partner al springend en gillend bij de finish klaar staan om me op te vangen. Dit waren nu echt de laatste meters van de dag waar ik een jaar lang voor geknokt heb en naar uitgekeken heb…. Niet alleen om überhaupt te kunnen finishen, maar ook omdat ik graag mijn partner ten huwelijk wilde vragen op de finish. En zo gezegd, zo gedaan!
Na een spetterende finish ben ik gauw gaan zitten om bij te komen. Ik kwam daarna alleen niet meer van de stoel af. En eigenlijk vond ik ook wel dat mijn benen nu de rust wel hadden verdiend. Ik weet niet hoe, maar ik heb mezelf kunnen ophijsen en kunnen verplaatsen naar de plek waar al mijn familie en vrienden klaar stonden met flessen champagne om op deze super dag te kunnen proosten!!

Via deze weg wil ik Lars heel erg bedanken voor zijn begeleiding, coaching en support! Zonder zijn trainingsschema’s zou de voorbereiding op de Triatlon een stuk minder professie bevatten, waardoor mijn eindtijd vast en zeker niet zo positief zou zijn geweest!
Op naar volgend jaar!

Harold van Kersen

Lars geeft hardloopclinic aan twirls (12-09-2010)

Op zondagmorgen 12 september heb ik een loopclinic gegeven aan de dames van de Twirls. Met deze twitterende, hardlopende dames voor het goede doel ben ik in contact gekomen via een andere coachee die met een van de twirls getrouwd is (:
De twirls… vrouwen die elkaar kennen via twitter en zich inzetten voor Because I Am A Girl van Plan Nederland. Door mee te doen aan hardloopevenementen en zich daarvoor te laten sponsoren. En door een twirlskalender uit te brengen met twaalf twirls die weinig tot niets aanhebben.




















De loopclinic ging over over training, hartslagmeting, trainen in de verschillende hartslagzones en over de balans tussen belasting en belastbaarheid. Tijdens het praktijkdeel hebben we de persoonlijke hartslagzones van de twirls getest en hebben ze een trainingsadvies van mij mee gekregen.

Na afloop ontving ik uit handen van de twirls de prachtige twirl kalender. De twirls gaven aan erg veel geleerd te hebben en geinspireerd aan de slag te gaan met de nieuwe informatie.

Alle twirls veel succes met het gerichter en gezonder trainen.

Lars Karmelk

Verslag coachee Ralph Rippe triathlon Enschede (06-09-2010)

Ralph traint sinds maart op schema's van Lars Karmelk. Na een succesvol debuut op de IM 70.3 Antwerpen in augustus (in 4u54) hieronder een verslag van de 1/8 van Enschede. Een aanval op zijn PR;)


Ondanks dat ik geen concrete voorspelling deed en in de laatste 2 weken
voor de wedstrijd (1/8) gisteren buiten 1 zwemtraining helemaal NIETS
heb gedaan vanwege werk, toch een korte evaluatie.
Ik vroeg eerder of dit parcours geschikt was voor een PR-poging. Mijn
prestatie van gisteren zet ik gezien de voorbereiding dan ook alleen
daar tegen af:

Oud PR (Ter Aar 2009, 1/8): 1:10:30
Zwemmen (25m bad) 11:00
Fietsen (2x10km) 38:18 (incl T1)
Lopen 21:12 (incl T2)

Gisteren 1/8 in Rutbeek: 1:04:59
Zwemmen (buiten) 8:59
T1 2:04
Fietsen (incl T2) 33:25
Lopen 20:32

Bijzonder tevreden dus! 5 1/2 minuut van mijn PR af en dat terwijl ik
aan de start stond om rustig aan te doen vanwege totaal gebrek aan ritme
en voorbereiding. Dus bijna achterin het zwemveld gestart en onderweg
ontdekt dat het toch wel lekker ging en maar wat harder gaan zwemmen.
Daarmee dus wel al wat tijd verloren.

Fiets had ik de laatste 2 weken niet gezien, dus ook daar voorzichting
op pad gegaan, maar dat viel zeker niet tegen, dus onderweg ook maar het
tempo verhoogd. Bij het lopen bleek ik me tot mijn eigen verbazing nog
steeds niet te hebben opgeblazen, dus daar na de 1e km ook iets versneld
en uiteindelijk toch nog bijna de 15km/h gehaald.

Gezien de omstandigheden dus zeer tevreden met het resultaat en het
nieuwe PR. Met een degelijke(r) aanpak kan daar nog best wat vanaf...
Als het langere loopparcours betekent dat we op de 1/8 250m teveel
hebben gelopen, ben ik helemaal in de wolken natuurlijk ;-)
Persoonlijk vond ik dat zand heerlijk: het dwingt tot concentratie en
techniek (en die dwang heb ik vaak nodig...) Bovendien geeft het - ALS
je je ritme daar vind - heel sterk gevoel dat je volle kracht aan het
'rammen' bent.
Leuke wedstrijd!

Verslag coachee Frank Walta triathlon Abbekerk (06-09-2010)

Frank Walta traint nu 4 weken op schema van Lars Karmelk.

Verslag:

Ik moest starten om 09:30 en er starten 5 mensen in een baantje.
Het zwembad lag in de schaduw en ik had het aardig koud gekregen vlak voor de start.
De tijd die ik opgegeven had was 17 minuten en ik had nogal last van sommige in mijn baantje dus zwemtijd was 17:23.
Hierna het fietsen en dit ging op zich wel vrij vlak en goed ondanks de wind
De rondjes waren 12 km en moesten 4 rondjes gereden worden.
Eerste rondje 25 minuten met omkleden vanuit het zwembad.
de 2,3 en 4e gingen allemaal in 22 minuten en een beetje.( hartslag was wel constant 168.
Wel na het fietsen sliep mijn linkervoet een beetje.
Hierna het lopen en dit ging in 54 minuten(Hf 172) dus een totaaltijd van 2:44 en heel tevreden gevoel.
Dus als het 40 km fietsen had geweest had ik nog kwartiertje sneller geweest.
2 uur 30 zit er dus in en waarschijnlijk nog sneller.
Wel een blaartje over gehouden maar dat mag de pret niet drukken.
Totaal nergens last van dus nu op naar volgend jaar het nieuwe seizoen.

Frank Walta

Verslag Christel Muis, hele triathlon Almere (01-09-2010)

Christel traint sinds begin juli (2010) bij Lars Karmelk. Hieronder volgt haar verhaal...

In 2004 is me al eens gezegd, als je harder wilt lopen, dan moet de hartslag omlaag. Ja, ja ,zal wel. Dan moet ik wat rustiger aan doen en dat wil ik niet. En dus liep ik eigenwijs door. Het is me daarna nog wel eens gezegd, dat ik verkeerd train, maar weten is stap een en veranderen is dan nog een stap te ver.
Pas dit jaar ben ik mezelf enorm tegen gekomen, helaas. Zwemmen ging de afgelopen winter lekker, maar na de winter kakte dit in en zat er niets geen snelheid meer in. Fietsen ging ook niet lekker en het liefste sloeg ik de training over, altijd maar dat zelfde rondje en tempo. En bij looptraining op de club: een rondje buitenom en ik kon het niet eens meer bijhouden!  In de wedstrijd ging ik het ook merken. In Lanzarote ging het lichtje uit en moest er de laatste 20 km gewandeld (!) worden. Dit moest anders. Een trainingsmaatje, die het ene na het andere goede resultaat neerzette, vertelde dat hij heel rustig trainde en heel gevarieerd. Dat sprak mij ook wel aan, hoe luier hoe beter en als het dan ook nog werkt. Via hem heb ik me dan ook bij Lars aangemeld. Na Neerpelt, wat ook mislukt was, ben ik met het schema gestart. .Ben toen wel geschrokken van het aantal uren, het leek me veel te weinig. En ik kon met die hartslag ook niet hard, zo kreeg ik toch veel te weinig kilometers? Hoe moest ik ooit Almere halen? Maar goed, gewoon proberen. Bij anderen werkt het ook, waarom bij mij dan niet? Naarmate het schema vorderde voelde ik me steeds beter en ik had ook gewoon tijd over.  Het trainen is ook gewoon weer leuk en gevarieerd geworden, stukje lopen, stukje fietsen of anders om. Alleen bleef het wel knagen, hoe kan ik met maar hoogstens 2 uur looptraining, de marathon uit lopen? De laatste lange duurloop was in Stein en de Rotterdam marathon. Dat was al weer lang geleden.
Almere kwam er aan. Ik had een voedingsplan gekregen, want ook op dit onderdeel maak ik er een potje van. Het zwemmen ging zoals altijd, ik kom wel een keer aan. Daarna fietsen. Dat was lastig, ik wilde minstens 33 km/uur rijden en liever niet op de opgegeven hartslag.. want die past daar (nog) niet bij. Voedingsplan lukte het eerste rondje goed, in het 2e en 3e rondje werd het noodweer, toen was de aandacht en motivatie wat verslapt/weg.Voedingsplan liep in het honderd en ook de km teller deed het niet meer door al dat water.  De hartslag was ook ver weggezakt.. Waarom laat ik me altijd zo beïnvloeden door het weer?   Na een veel te lange tijd kwam ik eindelijk in de wisselzone aan en mocht ik gaan lopen. Hoe vervelend ik het fietsen vond, hoe leuk het lopen was. Na de wissel voelde ik mijn benen helemaal niet, dat had ik nog niet eerder meegemaakt. Lekker! En het lopen ging eigenlijk heel ontspannen op hartslag. Nou, dit had ik op een losse marathon nog niet eens zo meegemaakt. Het was echt genieten. Als dit al de opbrengst is van maar 8 weken anders trainen, dan ben ik heel benieuwd  hoe het  volgend jaar in Lanzarote, Neerpelt en Almere zal gaan! Hopelijk lukt het deze winter de hartslagzones op orde te brengen en wat snelheid op te gaan bouwen met lopen en fietsen.   Ik was blij verrast in Almere dit jaar(over het lopen, niet de tijd..) en heb mijn motivatie om te trainen weer terug, ondanks dat 2010 niet mijn meest leuke seizoen was.. Lars bedankt tot zo ver!