maandag 27 juni 2011

Coachee Richard vd Meijden piekt in Oud-Gastel (25-06-2011)

Onderstaand het verslag van coachee Richard vd Meijden tijdens de triathlon van Oud-Gastel (1/3).


Wat een geweldig gevoel om een vooraf bedacht plan zo goed en plezierig uit te voeren!

Goed ontbeten en ontspannen mijzelf ‘s-ochtends in Oud Gastel gemeld. Het is daar een gesplitste wisselzone maar dat had ik thuis allemaal al voorbereid om daar niet te veel na te hoeven denken. Aangezien het koud en winderig was heb ik die ochtend besloten om net voor het zwemmen en gel met ruim water te nemen om die extra energie alvast te hebben aangezien weersomstandigheden mij waarschijnlijk in het begin meer energie zouden kosten.

Het zwemmen heel rustig gestart en ik kwam goed in mijn ritme. Het 2e deel zelfs het tempo iets opgevoerd. In T1 rustig gewisseld en weer de tijd genomen voor een gel met water. Op de fiets kwam ik er achter dat de wind, slik op de weg en de regen wel even wennen waren en daarom het 1e rondje als gewenning gebruikt. Verder besloot ik om mijn plan om met HF150 te rijden wel gewoon vol te houden zolang het ging maar af te remmen indien nodig. Echter mijn gemiddelde ging al snel naar boven de 30 (voor mij al heel wat!). Stipt elke 20K mijn gel met water genomen en tussendoor slokken sportdrank. Ik voelde me echt goed en zat met een glimlach op de fiets!

De familie was meegekomen om mij in het zeer herfstachtige weer bij te staan. Om hen een richting te geven van de doorkomst- en eindtijden had ik voor hen mijn geplande eindtijd gebaseerd op de gemiddelde snelheden van de afgelopen kwart triathlons. Met de fietstijden zat ik al licht onder dat schema wat hen gelukkig nog wel de kans gaf tussen de fietsdoorkomsten in op zoek te gaan naar warme chocomel.

In T2 kwam ik erachter dat mijn voeten en handen wel heel koud en nat waren en het wisselen ging dat ook wat moeizamer Wederom een gel met ruim water, drankgordel om en op naar het finalestuk. Heel ontspannen gestart met het gevoel dat tot 10K het wel bekend zou zijn, alles daarna zou nieuw worden voor mij. Ik had immers het afgelopen jaar echt niet verder dan 12K gelopen. Mijn HF bleef hartstikke mooi rond de 160 wat ook precies mijn plan was. Ik voelde me sterk, nam om het half uur een gel met ruim water en tussendoor sportdrank. Na de 1e ronde voelde ik me nog zo goed dat ik zoiets had van, gewoon een schep er boven op, het mag wel een beetje pijn doen deze keer. Dus het tempo iets verhoogd, ik wilde rond de HF 165 blijven om niet te ontploffen. Ik begon iets mijn kuitspier te voelen maar verder niets, zelfs mijn knie en enkel hielden zich voorbeeldig! Ik liep geweldig voor mijn doen. Het laatste stuk vanaf het laatste keerpunt naar de finish nog maar een schepje er boven op gedaan. Ik heb nog nooit in een triathlon harder dan 9,8 km/h gelopen en zeker niet over die afstand, nu uiteindelijk 11,5 km/h gelopen. Ook de gemiddelde fietssnelheid over deze afstand is voor mij een first.

Volgens mijn Polar heb ik de wedstrijd met gem. HF 153 gedaan, heel netjes in de geplande d3 zone dus. Eindtijd 3:49 waar ik eerst met mijn gemiddelden in had gezet op rond de 4.15. Met een vette smile de streep over, super, wat een lekker gevoel om je doel zonder lichamelijke ongemakken op deze wijze te halen. Met dank aan jou voor de voorbereiding!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten